Woorden van Jezus – Als zij de kinderen tot Hem brachten

07-06-2019

'Toen werden kinderkens tot Hem gebracht, opdat Hij de handen hun zou opleggen en bidden; en de discipelen bestraften dezelve. Maar Jezus zeide: Laat af van de kinderkens, en verhindert hen niet tot Mij te komen; want derzulken is het Koninkrijk der hemelen. En als Hij hun de handen opgelegd had, vertrok Hij van daar, Matth. 19:13-15.'

Na het onderwijs rond trouwen, scheiden en hertrouwen en het ongetrouwd blijven om het Koninkrijk der hemelen, zien we hoe kinderen tot Jezus worden gebracht door hen die bekend zijn met de wet van Mozes. Zij zijn bekend met de geschiedenis en weten hoe Jakob eens zijn handen legde op de zonen van Jozef en hen zijn zegen gaf. Tot op de dag van vandaag vindt er in vele huizen op vrijdag avond, als het erev-shabbat is, een bijzondere gebeurtenis plaats. Vaders en moeders leggen hun handen op hun kinderen, waarbij zij over hun zonen uitspreken: "Moge God jou maken als Efraim en Manasse." En over hun dochters: "Moge God jou maken als Sara, Rebecca, Rachel en Lea." Daarna klinken de woorden: "De HEERE zegene u, en behoede u! De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten, en zij u genadig! De HEERE verheffe Zijn aangezicht over u, en geve u vrede! Num. 6:24,26." In heel de geschiedenis van de Bijbel zien we hoe het opleggen van handen een bijzondere plaats inneemt. De zegenende handen van de priester, de zegenende handen van de leraren en de zegenende handen van de vaders. Zo komen er mensen tot Jezus in het verlangen dat Hij, Zijn gezegende handen op de kinderen zou leggen. Zij erkenden Hem als een bron van zegen en verlangden Zijn zegen voor de kinderen.

Wat een liefde tot de kinderen en wat een geloofsdaad dringt hen tot Jezus. Gezegend die kinderen die zulke vaders, moeders, broers of zussen, familie of leermeesters hebben. Geliefden die in de eerste plaats de zegen van Jezus voor de kinderen wensen, geliefden die met de kinderen tot Jezus gaan en Hem bidden om Zijn zegen en gebed. Ja zulke mensen hebben onze kinderen nodig, zij zijn het die het verschil kunnen maken in deze duistere tijd waarin wij leven.

Het gedrag van deze mensen is zeer te prijzen, maar daar tegenover zien we de treurige reactie van de discipelen. Zij weerhouden de mensen hun kinderen tot Jezus te brengen. Zij wilden, ongetwijfeld met de beste bedoelingen, Jezus beschermen tegen de overlast van zeurende mensen met huilende kinderen. Maar als Jezus dat ziet, neemt Hij hen dat zeer kwalijk. We zouden kunnen zeggen dat Hij boos en verontwaardigd reageert op Zijn discipelen, die nog steeds niet lijken te begrijpen hoe de voortgang van het Koninkrijk der hemelen bevorderd dient te worden. Jezus zegt: 'Laat de kinderen tot Mij komen en verhindert hen niet; want dezulken is het Koninkrijk der hemelen, Mark. 10:14b.'

We hebben in voorgaande overdenkingen al gezien hoe Jezus de kinderen tot Zich nam en hen ten voorbeeld stelde. Volwassenen moeten worden als een kind, willen zij kunnen ingaan in het Koninkrijk der hemelen. Ook de discipelen moesten, hoe bevoorrecht ze ook waren, worden als een kind om straks de heerlijkheid te kunnen beërven die Jezus de Christus geeft aan allen die Hem volgen in een kinderlijk vertrouwen op God de Vader.

Daar zien we Jezus omringd door de kleine kinderen. Jezus, Die gekomen is om te zoeken en zalig te maken dat verloren is, legt Zijn zegenende handen op hen en vertrekt.

Als het ware wordt het stil, daar gaat Jezus, dankbare mensen met gezegende kinderen achterlatend. Een situatie die ons te overdenken geeft.

Als wij om ons heen kijken in de maatschappij waarin wij leven, dan zien wij kinderen, kinderen die nog maar net geboren zijn en kinderen die opgroeien van baby tot jongvolwassenen. Kinderen die net als in Jezus dagen armen nodig hebben die hen tot Jezus dragen. Vaders en moeders, juffrouwen en meesters, broers en zussen, ooms en tantes, opa's en oma's, oudsten, diakenen en voorgangers, wij worden geroepen om het voorbeeld van deze mensen te volgen en de kinderen tot Jezus te brengen.

Hoe kostbaar zijn kinderen in de ogen van God de Vader. Hoe kostbaar zijn ons de kinderen die wij om ons heen zien? Hoe verschrikkelijk dat we vandaag de dag in een land leven waar de gruwelijke zonde van abortus heel gewoon is. Kinderen, zo prachtig door God geschapen, worden in de buik van hun moeder vermoord. Het zijn de vruchten die volgen op het verlaten van God en Zijn Woord. De aarde is ontstaan door een knal, er is geen God, wij maken uit wat goed en fout is, wij beslissen over ons leven dat niet meer is als een beetje sterrenstof, wij maken er wat van en alles wat ons geluk in de weg staat dat moet voorkomen worden. Zo worden kindertjes vermoord omdat hun komst simpelweg niet op de planning stond. Wie kent het verdriet van de moeders, die vaak onder druk, de keuze hebben gemaakt om hun baby te vernietigen? Geve God hen een vriend of vriendin die hen tot Jezus leidt opdat zij bij Hem vergeving van hun zonden mogen vinden, Hij alleen kan dit diepe verdriet en die verscheurende pijn wegnemen en er een eindeloos geluk voor in de plaats geven. Misschien leest of hoort u dit en wordt u verscheurt door verdriet vanwege de keuze die u hebt gemaakt. Vlucht tot Jezus, Hij die de kinderen zegende, zal ook u zegenen als u Hem alles verteld. Hij heeft gezegd: 'Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven, Matth. 11:28.' Laat het leven, dat u liet roven, niet ook uw leven roven maar spoed u tot Jezus en vindt het leven.

Vaders en moeders, zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid en al het andere zal u worden toegeworpen. Hoeveel vaders en moeders zijn druk met het kamertje, het wiegje, de kleertjes, het speelgoed en vergeten het allerbelangrijkste? Jezus heeft gezegd: "Laat de kinderen tot Mij komen en verhindert hen niet." Gezegend die kinderen die ontvangen worden in een huwelijk waar God en Zijn Woord centraal staat, waar vader en moeder biddend hun kindje verwachten, waar vaders hun kindje al koesteren als het nog in moeders buik is. Gezegend die vrouw, die een man heeft die haar steunt, voor haar en het kindje bidt en samen met zijn vrouw bespreekt hoe zij het leven van hun kindje als een levend offer willen teruggeven aan God de Vader, ja verlangen dat de zegenende handen van Jezus hun kindje omringen.

Vaders en moeders, breng uw kind tot Jezus en verhindert hen niet. Pas ervoor op dat dat wat u voorleeft of aan hen geeft, hen niet verhindert om het Koninkrijk der hemelen te kunnen ingaan. Laat niets in uw leven belangrijker zijn dan het leven met Jezus. U hebt een kind ontvangen als een gift van God, u mag voor het kind zorgen om het straks weer aan God terug te geven. Wat hebt u dan met dit Godsgeschenk gedaan? Hebt u het geleerd om in alles op God de Vader te vertrouwen, hebt u het geleerd dat het met alle zonden en ongerechtigheid tot God moet vluchten en dat alleen het bloed van Jezus Christus reinigt van alle zonden? Verhindert hen niet te vertrouwen dat hun alle zonden om Christus wil vergeven zijn. Besef dat zij die hun kinderen verhinderen te geloven en te vertrouwen, zelf moeten worden als een kind en niet zullen ingaan als zij zich niet bekeren. O vrienden, mannen en vrouwen, vaders en moeders, laten wij toch beseffen hoe ernstig het leven is dat we leven.

Hoeveel vaders en moeders vluchten pas tot Jezus met hun kinderen als er, ziekte of onheil is? En hoewel het goed is om dan tot Hem te vluchten, zou de zegen van Jezus, voor ons de nood moeten uitmaken. Net als wij onze kinderen bij de hand nemen en de eerste stapjes leren zetten zo moeten wij ze ook hun eerste stapjes leren zetten op het spoor der gerechtigheid in het vertrouwen dat God alleen hun hoop, hun leven en hun toekomst kan zijn. Het moet voor ons het doel van de opvoeding zijn dat onze kinderen als zelfstandige volgelingen van Jezus hun levenskeuzes maken in afhankelijkheid van God hun Vader en tot eer van Zijn Naam. Niet hun resultaten, hun diploma's, baan of carrière maakt ons gelukkig maar als wij zien dat zij hun geluk hebben gevonden in Jezus de Messias dan zijn wij dankbaar en gelukkig en prijzen onze genadige God die Zich over onze kinderen ontfermde.

Broeders en zusters, vrienden, vaders en moeders, jonge mannen en vrouwen met of zonder kinderen, laten wij bewogen zijn met de kinderen om ons heen en laat niets ons verhinderen om hen bekend te maken met Jezus, de Zaligmaker. Laten wij ons leven voor Gods aangezicht onderzoeken en onszelf de vraag stellen of wij kinderen verhinderen tot Jezus te gaan of juist brengen onder Zijn zegen. De Heere zegene ons en onze kinderen tot eer van Zijn Naam en tot uitbreiding van Zijn hemels Koninkrijk. Amen.

Wilco Vos Veenendaal 15-04-2019