Woorden van Jezus - Effatha

01-02-2019

'En Jezus, van daar vertrekkende, kwam aan de zee van Galiléa, en klom op den berg, en zat daar neder. En vele scharen zijn tot Hem gekomen, hebbende bij zich kreupelen, blinden, stommen, lammen, en vele anderen, en wierpen ze voor de voeten van Jezus; en Hij genas dezelve. Alzo dat de scharen zich verwonderden, ziende de stommen sprekende, de lammen gezond, de kreupelen wandelende, en de blinden ziende; en zij verheerlijkten den God Israëls, Matth. 15:29-31.'

Nadat de Heere Jezus Zich had ontfermd over de heidense vrouw die in haar grote nood, gelovig haar toevlucht had gezocht bij Jezus, keert Hij terug naar het meer van Galilea. Volgens Markus trekt Jezus door Dekapolis, gelegen aan de andere kant van de Jordaan. Aan het meer klimt Hij op een berg en gaat daar zitten. Net zomin als Hij verborgen kon blijven in de buurt van Tyrus en Sidon, zo ook hier niet. De mensen stromen als het ware op Hem toe en brengen kreupelen, blinden, stommen, lammen en andere zieken met zich mee. Ondertussen wordt Jezus gekend als de Goede Herder, Die zich ontfermt over hen die in nood zijn. Hij staat bekend als de Leraar die niet alleen rechtvaardige woorden spreekt maar Zich ook in liefde uitstrekt naar de hulpbehoevende en hen verlost van al hun ziekten. Daar zit Jezus, de Schepper van hemel en aarde, de Zoon van God, God en mens in één Persoon, gekomen om te zoeken en zalig te maken dat wat verloren is. Voor Zijn voeten worden de zieken gebracht en Hij geneest hen allen. Verwonderd zien de mensen hoe de stommen spreken, de lammen gezond worden, de kreupelen wandelen en hoe de ogen van de blinden zijn geopend, ze kunnen niet anders dan God verheerlijken. Wat een bijzondere dag moet dat geweest zijn voor hen die misschien wel hun hele leven gebonden waren geweest en nu bevrijding vonden. Wat een gezegende samenkomst daar aan de voeten van Jezus.

Wat is het goed om ons anno 2019 voor te stellen hoe het geweest moet zijn om daar aan de voeten van Jezus te zijn. Hij Die sprak als Machthebbende, zo geheel anders als de Farizeeërs en de Schriftgeleerden. Hij riep op om alles te verlaten en Hem te volgen, Hij genas de zieken en onderwees over het Koninkrijk der hemelen. Heilig, rechtvaardig en vol ontzag sprak Hij over datgene wat Hij van de Vader gehoord had en ons kwam verkondigen. Ik geloof dat wij ons anno 2019 zouden moeten bezinnen op Wie Jezus was; hoe Hij sprak en hoe Hij handelde. Als wij vol ontzag voor onze hemelse Vader, een indruk zouden hebben van Zijn heiligheid en gerechtigheid en net als Jezus alleen de eer van onze Vader zouden zoeken, welke keuzes zouden wij dan nu maken? Keuzes als het gaat om de invulling van onze dagelijkse bezigheden, keuzes als het gaat om de toekomst, studie, werk, levenspartner, gezinsvorming en opvoeding. Hoe zouden wij onze samenkomsten invulling geven als het ons draait om de eer van God onze Vader in het besef dat wij alleen kunnen leven door Zijn genade ons geschonken in de Heere Jezus Christus? Zou het diepe besef van onze nietigheid en volkomen afhankelijkheid van God invloed hebben op onze keuzes? Als wij bedenken dat God een heilig en rechtvaardig God is en absoluut geen gemeenschap kan hebben met de werken van de boze, zou dat dan invloed hebben op de koers die wij gaan in onze samenkomsten? Soms zie ik Jezus voor mij met het touw in Zijn handen, nog maar net heeft Hij er met Zijn gezegende vingers knopen in gelegd als Hij vol toorn de tempel zuivert van alles wat er volgens Hem niet in hoorde. Wat nu als Jezus in onze samenkomst binnenkomt met dat touw in Zijn handen? Zou Hij het touw wegleggen en kunnen instemmen met ons dienen van God of zou Hij het touw moeten gebruiken om onze samenkomsten te zuiveren? Zou Jezus instemmend amen roepen op de woorden die wij spreken of zou toorn Zijn hart vervullen als Hij hoort hoe het heilige Woord van Zijn Vader wordt misbruikt? Zou Jezus liefdevolle hart goedkeuren hoe wij samenkomen in georganiseerde genezingsdiensten vol opzwepende muziek en humorvolle toespraken of zou Hij verontwaardigd zijn als Hij hoort hoe respectloos wij Vader denken te kunnen eren en de Naam Jezus gebruiken als een toverformule?

Voordat we gaan wijzen of alles over één kam scheren, lijkt het mij niet overbodig om met elkaar ernstig na te denken of het ons werkelijk om God te doen is. Draait het om ons, een goed gevoel en om welvaart en gezondheid, of draait het ons om de eer van God, hoe onze weg ook gaat?

Ja ik geloof in de zegen die er uitgaat van een samenkomst rondom Jezus, ik geloof in de zegen die er uitgaat van samen zingen tot glorie van God en ik geloof dat er anno 2019 wonderlijke genezingen plaatsvinden in de Naam van Jezus. We mogen dankbaar zijn voor Gods rijke zegeningen. Maar tegelijk geloof ik dat we ons moeten bezinnen omdat er zoveel is dat surrogaat blijkt te zijn als we het Woord van God er eerlijk naast leggen.

Maar laten we terugkeren naar de berg waar Jezus zit. Terwijl Mattheüs ons de hoofdlijnen van deze geschiedenis voorhoudt, laat Markus ons stilstaan bij één van de vele genezingen die er op dat moment plaats vonden. Het is de geschiedenis van de dove man die niet goed spreken kon. We zien Jezus daar als het ware omringt door een grote menigte mensen, als de volgende gebeurtenis plaatsvindt. 'En zij brachten tot Hem een dove, die zwaarlijk sprak, en baden Hem, dat Hij de hand op hem legde. En hem van de schare alleen genomen hebbende, stak Hij Zijn vingeren in zijn oren, en gespogen hebbende, raakte Hij zijn tong aan; En opwaarts ziende naar den hemel, zuchtte Hij, en zeide tot hem: Effatha! dat is: wordt geopend! En terstond werden zijn oren geopend, en de band zijner tong werd los, en hij sprak recht, Mark. 7:32-35.'

De mensen die hier de dove man tot Jezus brengen zijn verlegen om Zijn zegen. Ze bidden Jezus of Hij Zijn gezegende handen wil leggen op deze ongelukkige man. Wat is het mooi om te zien hoe mensen bewogen zijn met elkaar en het goede voor elkaar zoeken en wat een zegen als dat dan gezocht wordt bij Jezus, Die gezegd heeft: 'Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven, Matth. 11:28.' Had God Zelf niet beloofd dat de woestijn zou bloeien als een roos? Had Hij niet gesproken: 'Alsdan zullen der blinden ogen opengedaan worden, en de doven oren zullen geopend worden. Alsdan zal de kreupele springen als een hert, en de tong van de stommen zal juichen; want in de woestijn zullen wateren uitbarsten, en beken in de wildernis, Jes. 35:5,6.' Hier aan de voeten van de Messias zien we de profetieën in vervulling gaan. Jezus neemt de dove met zich en zondert zich af van de mensen. Hier staat een gebonden zondaar oog in oog met de Zaligmaker van de wereld. Hier staat de Messias, oog in oog met de gebrokenheid van Zijn Schepping. Jezus steekt Zijn vingers in de oren van de man, spuugt en raakt zijn tong aan. Dan heft Jezus Zijn hoofd omhoog naar de hemel en zucht. Een zuchtende Jezus tegenover een hulpbehoevende man. Deze zucht uit het hart van de Mensenzoon, klinkt vol medelijden, medelijden met zoveel zieken en gebondenen. Een zucht omdat Hij de gevolgen van de zonden ziet. Een zucht omdat Hij ziet hoe de boze in zijn verwoestende macht zoveel mensenlevens verstrikt, gebonden en verwoest heeft. Een zucht omdat Hij hier in deze doofstomme man het beeld ziet van de mens die de boodschap van redding en genade niet hoort en de tong niet gebruikt tot eer van God de Vader. Dan horen we de machtige stem van Jezus: 'Effatha!' Op hetzelfde moment, wordt de gebondene verlost. Zijn oren gaan open en zijn tong begint te spreken. Glorie aan God, hoe machtig is onze Jezus!

Wat een moment zal dat zijn geweest, Het eerste wat deze man hoorde was de stem van Jezus, de eerste tot wie hij sprak was Jezus. Wie kan de dank omschrijven die het hart van deze man heeft vervuld? Voor het eerst drong het geroezemoes van stemmen tot deze man door, voor het eerst hoorde hij het heerlijke gezang van de vogels. Zou zijn hart niet sneller zijn gaan kloppen?

Vandaag klinkt tot ons de blijde boodschap van redding en genade. Jezus de Christus, de Zoon van God is gekomen om zondaren te zoeken en zalig te maken. Hij heeft Zijn leven afgelegd aan het kruishout van Golgotha opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren zal gaan maar eeuwig leven ontvangt. Ik bid dat als u tot op vandaag nog doof bent voor deze stem, u het hemelse Effatha mag horen. Zodat uw hart geopend wordt voor de onbevattelijke boodschap van Gods liefde. Jezus is de openbaring van Gods liefde, Hij nam vrijwillig de schuld van ons mensen op Zichzelf om ons te bevrijden. Hij heeft ons de Vader geopenbaard en roept ons op om ons te bekeren van onze zonden, ze aan God te belijden en in Zijn voetstappen te wandelen tot eer en glorie van de Vader. Broeders en zusters in onze geliefde Heere Jezus Christus, verblijdt u in uw Heiland, laat uw oren fijngevoelig zijn voor Zijn Woorden en laat uw tong Zijn lof verkondigen. Hallelujah.

Wilco Vos Veenendaal 14-01-2019