M38 Woorden van Jezus - Een zaaier ging uit om te zaaien

12-10-2018 09:35

‘Ziet, een zaaier ging uit om te zaaien. En als hij zaaide, viel een deel van het zaad bij den weg; en de vogelen kwamen en aten datzelve op. En een ander deel viel op steenachtige plaatsen, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had. Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden; en omdat het geen wortel had, is het verdord. En een ander deel viel in de doornen; en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve. En een ander deel viel in de goede aarde, en gaf vrucht, het een honderd-, het ander zestig-, en het ander dertig voud. Wie oren heeft om te horen, die hore, Matth. 13:3b-9.’

 

Vandaag willen wij nadenken over de woorden van Jezus, die Hij spreekt vanuit de boot, tot de aan de waterkant verzamelde mensen. In gedachten neemt Hij hen mee naar een zaaier die zijn zaad uitstrooit. Terwijl het zaad gestrooid wordt zien we zaadjes vallen op de weg, vogels komen aangevlogen en pikken het weg. We zien zaad vallen op de steenachtige plaatsen, daar waar weinig aarde is om wortel te schieten. Terwijl we een ander deel zien vallen tussen de doornen, zien we ook zaad vallen in de goede aarde, de aarde die bereid is en het zaad kan ontvangen. In gedachten neemt Jezus hen verder mee en zien we hoe de zon het opgekomen zaad zonder wortel verbrand, we zien het verstikkende werk van de doornen maar ook hoe het zaad dat in de goede aarde is gevallen opkomt en een verschillende hoeveelheid vrucht voortbrengt. Aan het einde van deze gelijkenis zegt Hij: ‘Wie ore heeft om te horen, die hore.’ Dezelfde woorden die Hij later tot Johannes op Patmos sprak, gericht aan de zeven gemeenten in Klein Azië.

 

Lieve vrienden, wat een voorrecht om deze woorden van Jezus te mogen overdenken. Hoewel wij niet daar aan de waterkant in het land Israël rondom Jezus vergaderd waren, mogen wij toch nadenken over Zijn woorden. Of we nu een Israëliet, een Jood of een heiden zijn, de grote vraag is of wij oren hebben om te horen. Vanwege de hardheid van de harten van Zijn hoorders, liet Jezus de uitleg van de gelijkenis achterwege en vertrouwde deze alleen toe aan Zijn discipelen. Wat een zegen dat ook wij vandaag, hoewel wij niets beter zijn dan de verharde mensen van Jezus tijd, toch ook Zijn uitleg mogen horen en overdenken. Laten wij stil worden terwijl Jezus tot ons spreekt: ‘Gij dan, hoort de gelijkenis van den zaaier. Als iemand dat Woord des Koninkrijks hoort, en niet verstaat, zo komt de boze, en rukt weg, hetgeen in zijn hart gezaaid was; deze is degene, die bij den weg bezaaid is. Maar die in steenachtige plaatsen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort, en dat terstond met vreugde ontvangt; Doch hij heeft geen wortel in zichzelven, maar is voor een tijd; en als verdrukking of vervolging komt, om des Woords wil, zo wordt hij terstond geërgerd. En die in de doornen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort; en de zorgvuldigheid dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms verstikt het Woord, en het wordt onvruchtbaar. Die nu in de goede aarde bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort en verstaat, Matth. 13:18-23.’

 

Deze gelijkenis van Jezus is niet alleen door Mattheüs maar ook door Markus en Lukas beschreven. Markus beschrijft dat Jezus de zaaier omschrijft als hem die het Woord zaait. Besef dat op dit moment het zaad gestrooid wordt. Het Woord van het Koninkrijk, dat oproept tot bezinning, tot inkeer, ja bekering en geloof, is het kostbare zaad dat gestrooid wordt in uw harten. Vers 19 zegt heel duidelijk dat de boze komt om het zaad dat bij de weg gezaaid is, door de boze uit het hart wordt weggerukt. Uw hart is de plaats waar het zaad gestrooid wordt en dat is de plaats waar het tot ontkieming moet komen. Lukas maakt het nog duidelijker door het als volgt te zeggen: ‘Dit is nu de gelijkenis: Het zaad is het Woord Gods. En die bij den weg bezaaid worden, zijn dezen, die horen; daarna komt de duivel, en neemt het Woord uit hun hart weg, opdat zij niet zouden geloven, en zalig worden, Luk. 8:11,12.’ Waarom neemt de duivel het Woord uit het hart weg? Omdat hij maar al te goed weet dat dat Woord, als een zaad geplant, zal ontkiemen als het in het hart bewaard wordt en vrucht voort zal brengen tot glorie van God en tot afbreuk van het rijk der duisternis.

 

 

Hoe is het met uw hart? Is uw hart, ondanks het feit dat het Woord gepreekt wordt nog altijd hetzelfde gebleven? Hoe vaak is het zaad gestrooid, hoe vaak is de duivel gekomen om dat kostbare zaad te roven? Zijn de woorden van mensen voor u belangrijker dan de woorden van de Zaligmaker? Is de glans van de tijdelijke dingen voor u groter dan de heerlijkheid van Christus? ...Opdat zij niet zouden geloven en zalig worden…

 

Een ander deel viel op steenachtige plaatsen. Deze hoorders zijn anders dan de onverschillige hoorders met hun koude harten. Zij horen het Woord, ontvangen het met vreugde maar helaas is er geen plaats om wortel te schieten. Het is maar voor een tijd, als de verdrukking of de vervolging komt, vanwege het Woord van God, dan worden zij geërgerd en sterft het zaad ondanks dat het er zo veelbelovend uitzag. Jezus heeft eens gezegd dat we in de wereld verdrukking zullen hebben en hoe waar is dat woord. Wat een tegenslagen, moeite en verdriet kan er zijn in het leven van hen die geheel op God vertrouwen. Hoe teleurgesteld kunnen wij soms raken in broeders of zusters. Hoe zwaar kan ons de dagelijkse last van het alleen zijn, de financiële zorg, ziekte, sterfgevallen of onenigheid om ons heen ons drukken. En toch, zij die op God vertrouwen mogen geloven dat zij in dit alles door Hem geliefd worden en dat in dit alles Vaders trouwe zorg hen nooit zal verlaten. Maar zij die op voorspoed hadden gerekend, kunnen deze last niet dragen, zijn teleurgesteld in Jezus en bedanken geërgerd voor een hemelse Vader die hen niet bewaart voor zorg en verdriet. Zij gaan op zoek naar heil daar waar het niet te vinden is.

 

Weer een ander deel valt tussen de doornen, we zien het als het ware opkomen maar helaas het kwetsbare wordt verstikt door de doornen. Het hart richtte zich op God, er was honger naar meer maar ach wat een zorgen brengt toch het leven van alle dag en dan de verleiding van de rijkdom, wie is daar tegen bestand? We zien hoe hij of zij die de voet leek te zetten op het spoor der gerechtigheid, toch ook maar een tijdgelovige bleek te zijn. De genietingen van dit aardse leven, het verlangen naar rijkdom en dan de dagelijkse zorg maakt dat het Woord van het Koninkrijk toch niet omhelsd, geloofd en nageleefd wordt.

 

Gelukkig is er ook zaad in de goede aarde gevallen, we zien hoe het opkomt en vrucht draagt tot glorie van God. Zo is het bij hen die het Woord horen en verstaan, het bewaren in hun hart en in de weg van volharding vruchten mogen dragen. Het zijn zij die zo dankbaar zijn dat God vanuit de hemel om wil zien naar nietige mensen als zij. Zij zijn zo dankbaar dat Gods genade zich geopenbaard heeft in Jezus Christus, Die gekomen is om te zoeken en zalig te maken, en Zichzelf heeft gegeven aan het kruishout van Golgotha. Zij begrijpen niet wat God in hen gezien heeft maar zij zo dankbaar dat Hij het zaad van het Koninkrijk ook in hun harten heeft willen strooien, zij koesteren het, danken voor Zijn genade en willen niets liever dan voor Hem en Hem alleen leven. Zij nemen de zorgen, de tegenslagen en de verdrukkingen voor lief omdat zij zien op Jezus hun Leidsman en Voleinder van het geloof. Hij gaf Zichzelf, zonder zonde, over tot in de vervloekte dood, om hen te verlossen van schuld en zonden, zouden zij dan Hem niet willen volgen, al moet dit alles kosten? Zo volhardend tot het einde mogen zij vruchten dragen, de één meer als de ander, een ieder op de plaats waar God hem of haar roept. Allen zijn zij getrouw over het kleine en kunnen niet anders dan ook anderen vertellen over de liefde die zij ontmoet hebben in Jezus Christus en Dien gekruisigd. 

 

Lieve vrienden, aan u de vraag: Vandaag is in uw hart het zaad gestrooid, wat zal er met dit zaad gebeuren? Laat u de boze komen om het te roven, misschien zelfs wel met hele vrome onderbouwingen? Keert u God en Zijn Woord de rug toe als verdrukking en vervolging over u komen? Of zorgen de tegenslagen, de zorgen van alle dag en de verleiding van de rijkdom ervoor dat het zaad verstikt wordt? Ik bid dat u het Woord in uw hart met u mee zult dragen tot glorie van God de Vader door het geloof in de Heere Jezus Christus, dan zal de Heilige Geest u leiden en zult u veel vrucht dragen. ‘Die ore heeft om te horen die hore.’ Broeders en zusters, dank de Vader voor het Zaad dat in u geplant is, volhard tot het einde. ‘Welgelukzalig zijt gijlieden, die aan alle wateren zaait, Jes. 32:20.’ Hebt goede moed, God zal met u zijn en zorgdragen voor de vruchten op uw arbeid. Amen.

Wilco Vos Veenendaal 01-10-2018