Nieuwsbrief

 

Bijbelse overdenkingen / Straat Evangelisatie.

 

Nieuwsbrief: September 2013.

 

Beste lezers van www.Bijbelseoverdenkingen.nl

Het leek ons goed om na ruim drie jaar werkzaam te zijn als werker in Gods wijngaard eens een nieuwsbrief rond te zenden.

 

Als we terug kijken op deze jaren, kunnen we niet anders zeggen dan dat God goed is, voor ons persoonlijk en als gezin.

 

Wat zijn wij mensen afhankelijk van Zijn zegen, en wat heeft een mens al niet nodig om dit te leren. De Heere Jezus onderwierp Zijn wil aan die van Zijn hemelse Vader en dat is de les die Hij ook ons wil leren. Over bergen en door diepe dalen hebben wij als gezin geleerd, dat niet onze wil, maar Gods wil er toe doet. En dagelijkse genade is nodig om hierbij te leven.

 

 

Op bijzondere wijze heeft de Heere ons laten zien dat we moesten gaan schrijven. We ervaren persoonlijk Zijn zegen bij dit mooie werk. Wat is het heerlijk om te midden van deze drukke wereld stil te mogen zitten aan de voeten van de Heere Jezus. Te luisteren naar dat wat God in ons hart tot ons spreken wil. Te mogen schrijven met dat doel, dat God verheerlijkt wordt, zondaren zalig worden en de kinderen van God vertroost, bemoedigd en versterkt worden, zodat zij mogen opwassen in de genade en de kennis van onze Heere Jezus Christus.

 

Iedere week ben ik op zoek naar een onderwerp waarover ik mag schrijven, de gebeurtenissen in de week, de gesprekken of de persoonlijke vragen die tot mij komen kunnen een aanwijzing zijn voor de meditatie. De meditaties worden biddend geboren en biddend mag ik ze versturen en aanbevelen. Als ik terugkijk, dan is mijn hoofdthema, het dierbare bloed van de Heere Jezus Christus. Voor de grootste der zondaren is er vergeving bij Hem, Die Zijn leven gaf aan het kruis van Golgotha. Als ik daaraan denk, dan springt mijn hart op. Wie u ook bent, bekeert u en gelooft het Evangelie, er is hoop voor u, Jezus leeft. Door het studeren, het luisteren en het leven op straat, zie ik wat er te koop is in de wereld en in de godsdienst. In mijn meditaties verwerk ik de thema’s die ik tegen kom. Misschien ben ik soms wat scherp, maar lieve vrienden, weet dat het uit liefde bedoelt is, wie u ook bent, ik heb niets tegen u, ik hou van mensen en de liefde tot Christus dringt mij om u de waarheid te zeggen. Onderzoek, of het geschrevene op waarheid berust, toets het aan de hand van Gods Woord, doe u winst er mee en laat het mij weten als u een on-Bijbelse gedachte tegenkomt. 

 

Via de mail, ontvang ik reacties op het schrijven, vragen over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Vragen over de nodiging tot het heil, mensen die worstelen met de uitverkiezing, of mensen die worstelen met bepaalde boezemzonden. Ik ervaar het als een bijzondere zegen om zo elkaar tot zegen te mogen zijn. Sommige mensen vragen zich af vanuit welke kerk ik opereer, ik ben de Heere zo dankbaar, dat ik wekelijkse contacten heb met mensen uit de hele wereld, uit iedere kerkelijke denominatie en geheel ongelovigen. Ik geloof in God de Vader, God de Zoon en God de Heilige Geest, ik mag weten door genade een geredde zondaar te zijn en ik wens dat al mijn lezers die genade mogen kennen om samen met mij straks voor eeuwig de Heere groot te zullen maken. Geve de Heere u, in de kerk waar u bent, Zijn getuige te mogen zijn. Zolang de Heere mij adem geeft, wil ik Hem loven daar waar Hij mij roept.

 

Naast het studeren en schrijven, ben ik nu al weer enige maanden op straat te vinden. In het winkelcentrum van Veenendaal. Mijn doelgroep is voornamelijk de jonge mensen. In een persoonlijk gesprek, aan de hand van plaatjes, confronteer ik hen met de werkelijkheid. Veenendaal staat bekend als een christelijk dorp, toch zijn 9 van de 10 jongeren die ik aanspreek onkerkelijk en ongelovig. In het gesprek wijs ik hen op de kortheid van het leven, de ernst van de zonde, hun schuld tegenover God en de genade in Christus voor de grootste der zondaren. Het is wonderlijk hoe de Heere deze gesprekken leid, iedere keer weer opnieuw ervaar ik Zijn genade. Jongens, die niet nadenken over de ernst van het leven, levend onder het motto “pluk de dag”, staan stil bij de werkelijkheid en zien de ernst van het leven onder ogen. Dankbare reacties en ontroerende afscheidsgroeten maken deze momenten onvergetelijk. Wat een genade om deze momenten te mogen beleven, momenten in afhankelijkheid van de Heilige Geest, Hij alleen kan harde harten verbreken. De jongens op straat, moslims, kerkelijken of overtuigde atheïsten, zetten mij aan het denken over vele onderwerpen, vragen en gesprekken lopen uiteen van de oerknal tot homoseksualiteit. Zij horen de blijde Boodschap dat er een Verlosser is en dat allen die zich bekeren en geloven, het eeuwige leven ontvangen. In mijn rugtas, heb ik brochures over allerlei verschillen onderwerpen, van het bestaan van God tot de uitverkiezing, van dunne flyers tot dikke Bijbels.

 

We hebben in de achterliggende jaren de leiding van de Heere ervaren en het is ons verlangen om dagelijks te leven zoals Hij dat van ons vraagt. Als Hij een deur sluit, opent Hij een venster. Bid met ons mee, opdat wij steeds opnieuw de juiste beslissingen mogen nemen op de kruispunten van ons leven. Het is ons verlangen om steeds opnieuw, niet onze wil maar de wil van God op te volgen.

 

De 14 jaren voordat ik mocht werken in de wijngaard van mijn Meester, heb ik gewerkt als tekenaar constructeur, sociaal pedagogisch werker en verkoper van websites. Nu mag ik mij volledig inzetten in het werk van mijn Heere en Heiland. Wij leven als gezin in het geloof, geheel afhankelijk van de Heere en hebben geen vast inkomen. Ik ben de Heere dankbaar voor mijn lieve vrouw Martine en mijn zoon Jonathan, die samen met mij deze weg willen gaan in het vertrouwen, het valt niet altijd mee om te leven in het geloof, zonder dat het oog iets ziet. Wij ervaren dat de Heere niet alleen mij maar ons samen geroepen heeft, waar zou ik zijn, zonder mijn gelovige en biddende vrouw?

 

Mocht u ons willen steunen, bid dan voor ons, voelt u zich geroepen om ons ook financieel te ondersteunen, dan zijn wij uw hartelijk dankbaar, de Heere zegene u.

 

 

Wat de toekomst brengen moge,

Mij geleidt des Heeren hand;

moedig sla ik dus de oogen

naar het onbekende land.

Leer mij volgen zonder vragen;

Vader, wat Gij doet is goed!

Leer mij slechts het heden dragen

met een rustig kalmen moed!

 

Heer, ik wil Uw liefde loven,

al begrijpt mijn ziel U niet.

Zalig hij, die durft gelooven,

ook wanneer het oog niet ziet.

Schijnen mij Uw wegen duister,

zie, ik vraag U niet: waarom?

Eenmaal zie ik al Uw luister,

als ik in Uw hemel kom!

 

Laat mij niet mijn lot beslissen:

zoo ik mocht, ik durfde niet.

Ach, hoe zou ik mij vergissen,

Als Gij mij de keuze liet!

Wil mij als een kind behand'len,

dat alleen den weg niet vindt:

neem mijn hand in Uwe handen

en geleid mij als een kind.

 

Waar de weg mij brengen moge,

aan des Vaders trouwe hand

loop ik met gesloten oogen

naar het onbekende land.

 

Jacqueline E. van der Waals,

gedicht op haar sterfbed.

Hartelijke groet,

Wilco, Martine en Jonathan Vos, Veenendaal